Bank odmówił zwrotu pieniędzy po oszustwie? Odmowa nie kończy sprawy.

Autoryzacja to Twoja zgoda na konkretną transakcję: na tę kwotę, do tego odbiorcy. Uwierzytelnienie to techniczna weryfikacja tożsamości, czyli poprawny login, hasło, kod SMS albo potwierdzenie w aplikacji. To nie to samo. Jeśli oszust przejął Twoje dane i to on potwierdził transakcję, uwierzytelnienie było poprawne, a autoryzacji nie było. Odmowy banków opierały się często właśnie na zrównaniu tych dwóch pojęć i to zakwestionował UOKiK.

Prezes UOKiK wydał 7 września 2026 r. cztery decyzje zobowiązujące wobec Alior Banku (RGD-7/2026), mBanku (DOZiK-5/2026), BNP Paribas (RWR-3/2026) i Banku Millennium (RKR-3/2026). Banki zobowiązały się zwracać pieniądze w terminie do końca następnego dnia roboczego, odróżniać autoryzację od uwierzytelnienia, zrezygnować ze zwrotów warunkowych oraz ponownie przeanalizować reklamacje, które wcześniej rozpatrzyły negatywnie. Wobec kolejnych banków toczy się 10 postępowań.

Cztery banki objęte decyzjami zobowiązały się ponownie przeanalizować wcześniej odrzucone reklamacje. Nie oznacza to jednak, że możesz tylko czekać. Nie wiadomo, kiedy bank zajmie się akurat Twoją sprawą ani jaki będzie wynik tej analizy, a termin na dochodzenie roszczenia biegnie niezależnie od działań urzędu. Jeśli Twój bank nie jest objęty decyzją, nikt do Twojej sprawy z urzędu nie wróci.

Zasadniczo 13 miesięcy od dnia obciążenia rachunku. Wynika to z art. 44 ust. 2 ustawy o usługach płatniczych: jeśli w tym czasie nie zgłosisz transakcji bankowi, roszczenia wygasają. To termin na zgłoszenie, nie na pozew, więc zgłoszenie warto zrobić od razu, nawet jeśli nie wiesz jeszcze, czy pójdziesz do sądu.

Do końca następnego dnia roboczego po zgłoszeniu (zasada D+1, art. 46 ust. 1 ustawy o usługach płatniczych). Wyjątkiem jest uzasadnione i udokumentowane podejrzenie oszustwa, o którym bank zawiadomił na piśmie organy ścigania. Zwrot ma być pierwszym krokiem, a ocena, czy klient zawinił, dopiero kolejnym. Tak samo odczytał przepisy dyrektywy PSD2 Rzecznik Generalny TSUE w opinii z 5 marca 2026 r. w sprawie C-70/25.

Zgodnie z ustawą o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego bank ma na odpowiedź 30 dni, a w szczególnie skomplikowanych przypadkach, po poinformowaniu klienta, do 60 dni. Brak odpowiedzi w terminie oznacza, że reklamację uważa się za rozpatrzoną zgodnie z Twoją wolą. Bank może przed sądem podważać samo roszczenie, ale to on musi wtedy wykazać, że Ci się nie należy.

To praktyka, którą UOKiK zakwestionował wprost. Chodzi o zwroty warunkowe: bank oddawał pieniądze na czas rozpatrywania reklamacji, a po jej odrzuceniu ponownie obciążał rachunek. Cztery banki objęte decyzjami zobowiązały się z tego zrezygnować. Jeśli trafiło to na Ciebie, zachowaj historię rachunku pokazującą oba księgowania.

Ta sytuacja jest trudniejsza, bo formalnie transakcję autoryzowałeś, więc zwrot z art. 46 ustawy o usługach płatniczych nie działa wprost. Roszczenie opiera się wtedy na nienależytym wykonaniu umowy przez bank (art. 471 KC), na przykład na braku reakcji systemów na nietypowy, nagły przelew. Sądy coraz częściej przyznają w takich sprawach rację klientom, uznając, że przeciętny konsument nie ma szans rozpoznać podszycia się pod numer infolinii. Każdą taką sprawę oceniamy indywidualnie przed przyjęciem zlecenia.

Do równowartości 50 euro sięga odpowiedzialność płatnika za nieautoryzowane transakcje wynikające z posłużenia się utraconym lub skradzionym instrumentem płatniczym. Powyżej tej kwoty co do zasady odpowiada bank. Pełna odpowiedzialność klienta wchodzi w grę tylko wtedy, gdy bank wykaże winę umyślną albo rażące niedbalstwo, a ciężar tego dowodu leży po jego stronie, nie po Twojej.

To się nie wyklucza. Wniosek o interwencję do Rzecznika Finansowego i postępowanie polubowne są bezpłatne i warto z nich korzystać, ale Rzecznik nie wyda wyroku ani tytułu wykonawczego i nie zasądzi odsetek. Sąd może zasądzić kwotę wraz z odsetkami za opóźnienie i zwrotem kosztów procesu. Wiele spraw kończy się wcześniej: po otrzymaniu przedsądowego wezwania bank sam wraca do sprawy.

Konsument może wytoczyć powództwo przed sądem właściwym dla swojego miejsca zamieszkania, więc nie musisz jechać do sądu w mieście centrali banku. Opłata od pozwu o zapłatę przy wartości sporu do 20 000 zł jest stała i zależy od progu (od 30 zł do 1000 zł), a powyżej tej kwoty wynosi 5% wartości przedmiotu sporu. Przy wygranej koszty procesu co do zasady zwraca strona przegrywająca.

Nie jest to warunek zwrotu pieniędzy przez bank, ale zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa warto złożyć. Potwierdzenie przyjęcia zawiadomienia jest dowodem w sprawie cywilnej, a postępowanie karne bywa źródłem ustaleń, do których sam nie masz dostępu. Zastrzeż też PESEL i zmień dane do logowania.

Pismo do banku, czyli zgłoszenie nieautoryzowanej transakcji albo przedsądowe wezwanie do zwrotu, kosztuje 99 zł. Przygotowanie pozwu o zapłatę to 299 zł. Dostajesz gotowy dokument i wysyłasz go samodzielnie, a my podpowiadamy, jak to zrobić. Do kosztów sądowych dochodzi opłata od pozwu, którą wnosisz do sądu. Jeśli nie masz pewności, na jakim jesteś etapie, umów bezpłatną konsultację, zanim cokolwiek zamówisz.